Η καθημερινότητα των γονιών είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με μικρόβια, ιούς και… μύτες που τρέχουν. Τα παιδιά, ιδιαίτερα στις μικρές ηλικίες, εκτίθενται συνεχώς σε λοιμώξεις, μεταφέροντας συχνά ιούς στο σπίτι. Κι όμως, σύμφωνα με μελέτες στον τομέα της Ανοσολογία, φαίνεται πως οι γονείς μπορεί τελικά να είναι πιο ανθεκτικοί στα κοινά κρυολογήματα σε σύγκριση με όσους δεν έχουν παιδιά.
Η εξήγηση βρίσκεται στη συχνή και επαναλαμβανόμενη έκθεση σε παθογόνους μικροοργανισμούς. Όταν ο οργανισμός έρχεται σε επαφή με ιούς, ενεργοποιεί την άμυνά του και «εκπαιδεύεται» να ανταποκρίνεται πιο αποτελεσματικά σε μελλοντικές λοιμώξεις. Έτσι, οι γονείς, που εκτίθενται συχνότερα σε ιούς όπως ο Ρινοϊός, ενδέχεται να εμφανίζουν ηπιότερα συμπτώματα ή να αρρωσταίνουν λιγότερο συχνά.
Παράλληλα, η συνεχής επαφή με μικρόβια μπορεί να ενισχύει τη λεγόμενη «ανοσολογική μνήμη». Ο οργανισμός θυμάται προηγούμενες λοιμώξεις και κινητοποιείται ταχύτερα όταν εκτεθεί ξανά στον ίδιο ή σε παρόμοιο ιό. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι γονείς δεν αρρωσταίνουν, αλλά ότι το σώμα τους ανταποκρίνεται πιο γρήγορα και αποτελεσματικά.
Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι απόλυτα μονόπλευρη. Η έλλειψη ύπνου, το άγχος και η σωματική κόπωση—συχνά χαρακτηριστικά της γονεϊκότητας—μπορούν να εξασθενήσουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Παρ’ όλα αυτά, φαίνεται ότι η «εκπαίδευση» μέσω της έκθεσης στους ιούς αντισταθμίζει σε κάποιο βαθμό αυτούς τους επιβαρυντικούς παράγοντες.
Από την άλλη πλευρά, οι άτεκνοι ενήλικες ενδέχεται να έχουν λιγότερες ευκαιρίες για τέτοιου είδους ανοσολογική ενίσχυση, καθώς εκτίθενται λιγότερο συχνά σε καθημερινές λοιμώξεις. Αυτό μπορεί να τους καθιστά πιο ευάλωτους όταν τελικά έρθουν σε επαφή με έναν ιό.
Συμπερασματικά, η γονεϊκότητα φαίνεται να συνοδεύεται από μια ιδιότυπη «άσκηση» του ανοσοποιητικού συστήματος. Παρότι οι γονείς έρχονται πιο συχνά σε επαφή με ιούς, αυτή η επαναλαμβανόμενη έκθεση μπορεί να τους καθιστά πιο ανθεκτικούς στα κοινά κρυολογήματα, αναδεικνύοντας μια απρόσμενη πλευρά της καθημερινής ζωής με παιδιά.
