Οι διατροφικές συνήθειες δεν διαμορφώνονται ξαφνικά στην ενήλικη ζωή. Ξεκινούν από τα πρώτα χρόνια και επηρεάζονται από το οικογενειακό περιβάλλον, τις καθημερινές συνήθειες, τις γεύσεις που γνωρίζει το παιδί και τα πρότυπα που βλέπει γύρω του. Όσα μαθαίνει και βιώνει κατά την παιδική ηλικία μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται το φαγητό για πολλά χρόνια.
Η οικογένεια έχει καθοριστικό ρόλο στη διαδικασία αυτή. Τα παιδιά παρατηρούν τους γονείς και συχνά μιμούνται τις επιλογές τους. Όταν στο σπίτι υπάρχουν συστηματικά φρούτα, λαχανικά, όσπρια, δημητριακά και άλλα θρεπτικά τρόφιμα, το παιδί έχει περισσότερες ευκαιρίες να τα γνωρίσει και να τα εντάξει στη διατροφή του. Αντίθετα, η συχνή κατανάλωση τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη, αλάτι ή λιπαρά μπορεί να κάνει αυτές τις επιλογές να φαίνονται απολύτως φυσιολογικές.
Σημαντικό ρόλο παίζει και η επαναλαμβανόμενη έκθεση σε νέες γεύσεις. Ένα παιδί μπορεί αρχικά να απορρίψει ένα τρόφιμο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα το δεχτεί αργότερα. Η προσφορά μιας ποικιλίας τροφών χωρίς πίεση μπορεί σταδιακά να διευρύνει τις γευστικές του προτιμήσεις. Αντίθετα, η έντονη πίεση για να καταναλώσει ένα συγκεκριμένο φαγητό μπορεί να δημιουργήσει αρνητική σχέση μαζί του.
Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες τρώει ένα παιδί έχουν επίσης σημασία. Τα τακτικά γεύματα, η κατανάλωση φαγητού στο τραπέζι και η αποφυγή συνεχούς χρήσης οθονών κατά τη διάρκεια του γεύματος βοηθούν στην ανάπτυξη μιας πιο οργανωμένης σχέσης με το φαγητό. Παράλληλα, είναι χρήσιμο τα παιδιά να μαθαίνουν να αναγνωρίζουν τα σήματα πείνας και κορεσμού του οργανισμού τους.
Το σχολείο και το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον επηρεάζουν επίσης τις επιλογές. Οι φίλοι, οι διαφημίσεις, οι σχολικές δραστηριότητες και η διαθεσιμότητα συγκεκριμένων τροφίμων μπορούν να ενισχύσουν ή να αλλάξουν συνήθειες που έχουν ήδη δημιουργηθεί στο σπίτι.
Η παιδική ηλικία αποτελεί, επομένως, μια σημαντική περίοδο για τη διαμόρφωση μιας ισορροπημένης σχέσης με το φαγητό. Στόχος δεν είναι οι αυστηρές απαγορεύσεις, αλλά η σταδιακή γνωριμία με ποικιλία τροφίμων, η δημιουργία σταθερών γευματικών συνηθειών και, κυρίως, το καλό παράδειγμα από τους ενήλικες.
