Ο ψευδάργυρος είναι ένα απαραίτητο ιχνοστοιχείο που συμμετέχει σε πολλές λειτουργίες του οργανισμού. Συμβάλλει στη φυσιολογική λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, στη σύνθεση του DNA και των πρωτεϊνών, στην επούλωση των τραυμάτων και στη διατήρηση της φυσιολογικής γεύσης και όσφρησης.
Παρότι χρειάζεται σε σχετικά μικρές ποσότητες, η επαρκής πρόσληψή του είναι σημαντική σε κάθε ηλικία. Οι ανάγκες μπορεί να διαφοροποιούνται ανάλογα με το φύλο, την ηλικία και συγκεκριμένες περιόδους της ζωής, όπως η εγκυμοσύνη.
Καλές πηγές ψευδαργύρου είναι το κρέας, τα θαλασσινά, τα γαλακτοκομικά, τα αυγά, τα όσπρια, οι ξηροί καρποί και οι σπόροι. Τα στρείδια περιέχουν ιδιαίτερα υψηλές ποσότητες, ενώ το κρέας και τα θαλασσινά προσφέρουν μορφές ψευδαργύρου που συνήθως απορροφώνται ευκολότερα από τον οργανισμό.
Οι άνθρωποι που ακολουθούν αποκλειστικά φυτική διατροφή μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες τους μέσω οσπρίων, προϊόντων ολικής άλεσης, ξηρών καρπών και σπόρων. Ωστόσο, ορισμένες φυτικές ενώσεις, όπως τα φυτικά οξέα, μπορούν να περιορίσουν την απορρόφηση του ψευδαργύρου. Το μούλιασμα και η ζύμωση ορισμένων τροφίμων μπορούν να συμβάλουν στη μείωση αυτών των ενώσεων.
Ο ψευδάργυρος συχνά προβάλλεται ως συστατικό που μπορεί να αντιμετωπίσει το κοινό κρυολόγημα. Τα επιστημονικά δεδομένα δεν υποστηρίζουν ότι η συστηματική λήψη του προλαμβάνει με βεβαιότητα τις λοιμώξεις. Ορισμένα σκευάσματα μπορεί να επηρεάζουν τη διάρκεια των συμπτωμάτων, αλλά το αποτέλεσμα εξαρτάται από τη μορφή, τη δόση και τον χρόνο λήψης.
Η υπερβολική χρήση συμπληρωμάτων ψευδαργύρου μπορεί να προκαλέσει ναυτία και, σε βάθος χρόνου, να επηρεάσει την απορρόφηση χαλκού. Για τον λόγο αυτό, η λήψη συμπληρώματος δεν πρέπει να γίνεται αυθαίρετα.
Η ποικιλία στη διατροφή παραμένει η καλύτερη βάση για την επαρκή πρόσληψη ψευδαργύρου. Όταν υπάρχει υποψία έλλειψης, η αξιολόγηση από επαγγελματία υγείας είναι προτιμότερη από την αυτοδιάγνωση.
