Γιατί οι μύες πονάνε μία ή δύο ημέρες μετά την άσκηση;

Έχετε ολοκληρώσει μια προπόνηση και αισθάνεστε καλά, όμως την επόμενη ημέρα δυσκολεύεστε ακόμη και να σηκωθείτε από την καρέκλα; Ο μυϊκός πόνος που εμφανίζεται αρκετές ώρες μετά την άσκηση είναι ιδιαίτερα συνηθισμένος, κυρίως όταν δοκιμάζουμε μια καινούργια δραστηριότητα ή αυξάνουμε απότομα την ένταση της προπόνησης.

Το φαινόμενο είναι γνωστό ως καθυστερημένος μυϊκός πόνος, ή DOMS από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων Delayed Onset Muscle Soreness. Συνήθως εμφανίζεται μεταξύ 12 και 24 ωρών μετά την άσκηση, κορυφώνεται περίπου στις 24 έως 72 ώρες και σταδιακά υποχωρεί μέσα στις επόμενες ημέρες.

Σε αντίθεση με μια συνηθισμένη παρανόηση, ο πόνος δεν προκαλείται απλώς από τη συσσώρευση γαλακτικού οξέος στους μύες. Το γαλακτικό παράγεται κατά την έντονη άσκηση και απομακρύνεται σχετικά γρήγορα μετά το τέλος της. Ο καθυστερημένος πόνος συνδέεται περισσότερο με τη μη συνηθισμένη καταπόνηση των μυών και τις μικροσκοπικές βλάβες που μπορεί να προκληθούν στις μυϊκές ίνες και στους γύρω ιστούς.

Ιδιαίτερα έντονος μπορεί να είναι μετά από έκκεντρες κινήσεις, δηλαδή όταν ο μυς παράγει δύναμη ενώ ταυτόχρονα επιμηκύνεται. Παραδείγματα είναι το κατέβασμα μιας σκάλας, τα καθίσματα με βάρη ή η ελεγχόμενη κάθοδος ενός αλτήρα. Όταν το σώμα δεν είναι συνηθισμένο σε αυτές τις κινήσεις, η αντίδραση μπορεί να είναι πιο έντονη.

Ο πόνος αποτελεί μέρος της διαδικασίας προσαρμογής του οργανισμού. Με την αποκατάσταση, οι μύες προσαρμόζονται στο συγκεκριμένο είδος άσκησης και την επόμενη φορά η ίδια δραστηριότητα συνήθως προκαλεί μικρότερη ενόχληση.

Για την αντιμετώπιση του DOMS βοηθούν η ξεκούραση, η επαρκής ενυδάτωση, ο καλός ύπνος και η ήπια κίνηση. Ένα χαλαρό περπάτημα ή ελαφριά δραστηριότητα μπορεί να κάνει τους μυς να αισθάνονται καλύτερα, χωρίς όμως να χρειάζεται να πιέζονται ξανά έντονα.

Ο μυϊκός πόνος μετά την άσκηση είναι συνήθως προσωρινός. Αν όμως είναι εξαιρετικά έντονος, συνοδεύεται από σημαντικό πρήξιμο, έντονη αδυναμία ή επιμένει για ασυνήθιστα μεγάλο χρονικό διάστημα, δεν πρέπει να θεωρείται απλώς φυσιολογικό αποτέλεσμα της προπόνησης και χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση.

Μοιραστείτε την ανάρτηση::